«Տուն կառուցողը ոչ թե պետք է ականջը դնի պատուհանի գոգին և լսի, թե ինչ է կողքի հարևանը խոսում կամ մտածում իր մասին, այլ անի այնպես, որ իր կառուցվող տան հիմքերն ամուր լինեն, պատերն՝ ուղիղ և դիմացկուն, ներսում ապրողների մոտ տիրի սերն ու համերաշխությունը, փոխըմբռնման կարողությունը»,-գրում է Արցախի Հանրապետության Պաշտպանության բանակի պահեստազորի գնդապետ Սենոր Հասրաթյանը՝ շարունակելով.
«Իրականում հարևանից էլ շատ բան է կախված, բայց ամուր տուն ունենալու որոշիչը մնում է, նախևառաջ՝ տան ղեկավարի ջանքերով ստեղծված ներքին անդորրն ու ընտանիքի անդամների ներդաշնակ ապրելակերպը:
...Ի դեպ իսրայելա-ամերիկյան տանդեմը, գոնե՝ առայժմ, այդպես էլ կարծես թե չկարողացավ իր կամքը պարտադրել հանդուգն Իրանին, բայց դատելով մեր ներքին փորձագիտական համայնքի որոշ ներկայացուցիչների արձագանքներից, տպավորություն է ստեղծվում, որ այն, ինչ նրանք կանխատեսում էին, ոչ միայն կատարվել, այլև, ի հաշիվ հարևանի, իրենց տունը կառուցելու համար բավականին լավ հնարավորություն է ստեղծվել...
Հետաքրքիր մտածելակերպ ու հոգեբանություն ունենք, չէ՞...»։
