Իշխանությունները տարիներ շարունակ մեզ պատմում էին «եվրոպական ընտրության» մասին։ Ասում էին, թե ԵՄ-ն մեզ սպասում է, թե այնտեղ մեր ապրանքներին կդիմավորեն ծափողջյուններով։ Սակայն վիճակագրությունը խոսում է այլ լեզվով։ 2026 թվականի հունվարին Հայաստանի արտաքին առևտրաշրջանառությունը փլուզվել է ևս 12%-ով, իսկ նախորդ ամսվա համեմատ՝ գրեթե կիսով չափ (49.2%)։
Ի՞նչ է թաքնված այս թվերի հետևում։ Պատասխանը պարզ է՝ մեր տնտեսությունը պատժում է մեզ սեփական արմատներից կտրվելու համար։ Մինչ իշխանությունը փորձում էր «շրջել» առևտրային արտահոսքը դեպի Եվրոպա, փլուզվում էր այն, ինչ իրականում աշխատում էր՝ առևտուրը ԵԱՏՄ երկրների, առաջին հերթին Ռուսաստանի հետ։
Հիշեցնենք, որ անկումը սկսվել է դեռ 2024-ի կեսերից, սակայն 2025-ն արդեն իսկական աղետ էր. տարվա կտրվածքով առևտուրը նվազել էր 29%-ով, իսկ որոշ ամիսների անկումը հասնում էր 54%-ի։ 2026-ի հունվարին այս միտումը ոչ միայն չի կանգնել, այլ խորացել է. արտահանման անկումը կազմել է 13.5%՝ համեմատած նախորդ տարվա հետ, իսկ դեկտեմբերի համեմատ՝ 55%։
Այս ամենը տեղի է ունենում այն պատճառով, որ իշխանությունը զոհաբերում է տնտեսությունը հանուն գեոպոլիտիկական ֆլիրտի։ ԵՄ-ն, ինչպես ցույց տվեց ժամանակը, երբեք չի փոխարինի ռուսական շուկան ո՛չ ծավալով, ո՛չ տրամաբանությամբ։ Արդյունքում կորցնում ենք և՛ այնտեղ, և՛ այստեղ։ Սա է «եվրոպական ընտրության» իրական գինը, որը վճարում են ոչ թե պաշտոնյաները, այլ հայ արտադրողն ու սովորական քաղաքացին։
