Արցախի Հանրապետության ՊԲ պահեստազորի գնդապետ Սենոր Հասրաթյանը գրում է․
«Իշխանությունները կարող են փոխվել, կարող են փոխվել նաև քաղաքական իրավիճակները, սակայն անփոփոխ են պետության հիմնարար շահերը։
Պետական գործիչը պարտավոր է մտածել ոչ միայն իր պաշտոնավարման ժամկետի, այլև այն ժամանակի մասին, երբ ինքն այլևս իշխանության չի լինելու։
Երբ իշխանությունը սկսում է պետությունը դիտարկել որպես սեփական քաղաքականության միջոց, իսկ պետական շահը՝ որպես իշխանության պահպանման գործիք, խաթարվում է իշխանության և պետության միջև ամենակարևոր սահմանը։
Իսկ այն իշխանությունը, որն այդ սահմանը չի տեսնում, վաղ թե ուշ կանգնում է ամենավտանգավոր ընտրության առաջ՝ ծառայե՞լ պետությանը, թե՞ պետությունն օգտագործել սեփական, նեղանձնական նպատակների համար։ Այդ ընտրությունից էլ սկսվում է պետության ուժը կամ, հակառակը՝ նրա թուլացումը»:
