Զգայուն թեմաների կոշտ արծարծումը հղի է հանրային դժգոհության մեծ ալիքով, ինչն էլ փորձ է արվում կասեցնել մեկուսացման միջոցով. Գարեգին Պետրոսյան

«Ադեկվադ» միաբանության անդամ, իրավաբան Գարեգին Պետրոսյանն իր ֆեյսբուքյան էջում գրել է.

«Արթուր Դանիելյանի կալանավորման քաղաքական-իրավական դրդապատճառներն ու բուն նպատակները

1. Զգայուն թեմաների շուրջ քննադատության լռեցում

• Բուն նպատակը: Կանխել հանրային ազդեցություն և լսարան ունեցող գործչի կողմից կառավարման տարբեր ոլորտներում իշխանության ձախողումների վերաբերյալ տեղեկատվական էսկալացիան:

• Հիմնավորում: Դանիելյանի ձերբակալության անմիջական առիթը նրա ֆեյսբուքյան հրապարակումներն են, որտեղ նա խիստ բառապաշարով քննադատում է գործադիր իշխանությանը: Զգայուն թեմաների կոշտ արծարծումը հղի է հանրային դժգոհության մեծ ալիքով, ինչն էլ փորձ է արվում կասեցնել մեկուսացման միջոցով:

2. Նոր իրավական նախադեպի ստեղծում և վախի մթնոլորտի տարածում

• Բուն նպատակը: Ցուցադրական պատժի միջոցով սահմանափակել հանրային քննադատության թույլատրելի սահմանները սոցիալական ցանցերում (ինտիմիդացիա):

• Հիմնավորում: Դանիելյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով («խուլիգանություն՝ տեղեկատվական կամ հաղորդակցական տեխնոլոգիաների օգտագործմամբ»): Մեդիափորձագետների բնորոշմամբ՝ սա նոր, խիստ վտանգավոր իրավական պրակտիկա է: Քանի որ վիրավորանքն ու զրպարտությունն այլևս քրեականացված չեն, իշխանությունը սոցցանցային սուր հրապարակումը կամ հայհոյանքը որակում է որպես հանրային կարգի կոպիտ խախտում (խուլիգանություն): Սա ազդակ է հանրությանը, որ ցանկացած կոշտ գրառում կարող է հանգեցնել կալանավորման:

3. Ուժային կառույցների պաշտպանություն քննադատությունից և նրանց լեգիտիմության պահպանում

• Բուն նպատակը: Իրավական պատնեշ ստեղծել պետական առանցքային ուժային ինստիտուտների շուրջ՝ կանխելով հանրության վստահության կամ վախի կորուստը դրանց նկատմամբ:

• Հիմնավորում: Քրեական գործի լրացված դրվագներով Դանիելյանին մեղադրանք է առաջադրվել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 490-րդ հոդվածով՝ Ազգային անվտանգության ծառայությունը (ԱԱԾ) արատավորելու / զրպարտելու համար: Քանի որ ներկայումս ուժային համակարգն իշխանության պահպանման գլխավոր հենասյունն է, դրա հասցեին հնչող լուրջ մեղադրանքների չեզոքացումը իշխանության համար ունի ռազմավարական նշանակություն:

4. Տեղեկատվական լիակատար բլոկադա և քաղաքական ակտիվության կասեցում

• Բուն նպատակը: Զրկել քաղաքական գործչին արտաքին աշխարհի ու իր թիմի հետ հաղորդակցվելու և տեղեկատվական դաշտի վրա ազդելու հնարավորությունից:

• Հիմնավորում: Դատարանի որոշմամբ Դանիելյանի նկատմամբ կիրառվել է տեսակցությունների, նամակագրության և հեռախոսային զանգերի ամբողջական արգելք (բացառությամբ պաշտպանի): Ըստ պաշտպանական կողմի գնահատականների՝ սա իրավական անհրաժեշտությունից դուրս գտնվող քաղաքական պատժամիջոց է, որի միակ նպատակն է ապահովագրել իշխանությանը, որպեսզի գործիչը անգամ կալանավայրից չկարողանա ուղերձներ հղել հանրությանը:

5. Ընդդիմադիր դաշտի աստիճանական «զտում» (Օվերտոնի պատուհան)

• Բուն նպատակը: Փուլ առ փուլ նեղացնել քաղաքական քննադատության թույլատրելի սահմանները հանրային դաշտում:

• Հիմնավորում: Իշխանությունների ռազմավարությունը ենթադրում է նախապես թիրախավորել առավել կոշտ և արմատական հռետորաբանություն ունեցող ընդդիմադիրներին, որոնց կալանավորումը հանրության մի ստվար զանգված պատրաստ է հանդուրժել կամ արդարացնել նրանց օգտագործած բառապաշարի պատճառով: Որպես արդյունք՝ հանրային ընկալման մեջ սովորական է դառնում քաղաքական խոսքի համար մարդուն կալանավորելու պրակտիկան, ինչը հետագայում հնարավորություն կտա նույն մեթոդներով լռեցնել նաև ավելի չափավոր քննադատներին:

Ամփոփում: Արթուր Դանիելյանի կալանավորումը պաշտոնական մակարդակում ներկայացվում է որպես իրավական պայքար խուլիգանության դեմ, սակայն փորձագիտական և իրավապաշտպան հանրության գնահատմամբ՝ այն կրում է ընդգծված քաղաքական բնույթ: Այս համակարգված գործընթացի բուն նպատակն է մեկուսացնել հանրային մեծ ազդեցություն և լսարան ունեցող ազդեցիկ մարդկանց, պաշտպանել իշխանությանը սուր անվտանգային քննադատությունից, ինչպես նաև հանրային դաշտում ձևավորել համատարած վախի և ինքնացենզուրայի մթնոլորտ»։