Մի գուցե լուլուի անբռնազբոսիկ ծիծաղն էլ սրբապղծություն չի, երբ տեսնում ես զոհված զինծառայողի մոր պճնված հագուկապն ու ինքնամոռաց պարը Աննայի կազմակերպած «բանկետնու» քեֆից։
Տիկնայք ձեր որդիների շիրիները դեռ վերջանականապես պատրաստ չեն ծաղիկ խոնարհելու համար , դուք ի՞նչ սրտով էիք ձեռքներդ օդ բարձրացրած պարում այդ անմակարդակ երգի տակ , որը ի դեպ միայն երրորդ մասում է հիթ հռչակվել։
Թող ներեն ինձ ձեր որդիները բայց դուք ծնող կոչվելու իրավունք չունեք , հազարավոր հայրենասեր մարդիկ ծաղիկ էին խոնարհում ձեր որդիների կիսաքանդ շիրիմներին մինչ դուք ձեռքներդ օդ պարզած պարում էիք ու հրճվում , ուտում ու հետո էլի պարում։
Զոհվելուց փեր որդիները չեն էլ մտածել որ մեկ տարի անց դուք այս չափ ուրախ կլինեք։
