Տեղեկատվական հոսքերին ակտիվորեն չհետեւող ընկերներիս եւ հետեւորդներիս համար առանձնացրել եմ անվտանգային ու սահմանային իրավիճակի վերաբերյալ այսօր հնչած հայտարարությունները` առանց խմբագրման։ Զուտ, մտածեք, թե սրանց հեղինակը որ երկրի շահերի սպասարկուն է։

«Սյունիքում սերունդ է մեծացել, որը չի տեսել, որ այդտեղ Ադրբեջան է եղել». Ն. Փ.:

«Էդ սարի ծերին, որ տարվա կեսը ձյուն ա, ինչների՞ս ա պետք զինվոր». Ն. Փ.:

«Ի՞նչ կապ ունի Արարատի ու Նախիջևանի կամ Ջերմուկի ու Ադրբեջանի սահմանը որտեղով ա անցնում». Ն. Փ.:

«Ո՛չ, մենք Սև ջրի (արդեն երրորդ անգամ Սեւ ջուր է ասում Սեւ լճի փոխարեն) 30%-ի համար պատերազմ չենք սկսելու, հարցը խաղաղ եղանակով ենք լուծելու». Ն. Փ.:

«Ասում են` սահման անցկացնելը վտանգավոր է Ղարաբաղի համար: Ի՞նչ կապ ունի Ղարաբաղի հարցը օրինակ, Սեւ լճի տարածքում մեր սահմանը որտեղով է անցնում: Ի՞նչ կապ ունի Ղարաբաղի հարցը նրա հետ, թե Սադարակի հատվածում մեր պետական պարիսպը որտեղով է անցնում։ Ջերմուկի հատվածում մեր ու Ադրբեջանի սահմանը ո՞նց է անցնում կամ Վերին Շորժայի հատվածում, դա Ղարաբաղի հարցի բովանդակության հետ ի՞նչ կապ ունի եւ ի՞նչ կապ կարող է ունենա».Ն. Փ.:

«Այն, ինչ այսօր տեղի է ունենում Հայաստանում, ազգային ազատագրական պայքար է հանուն պետականության, հանուն ինքնիշխանության, հանուն անկախության».Ն. Փ.:
Հ. Գ. Վերջին միտքը, անշուշտ ճիշտ է, բայց այլ անկյունից. այն մերժման ալիքը, որ այսօր կա Հայաստանում իր դեմ հենց պետականության ու ինքնիշխանության պահպանման համար է։